جمعه, 03 خرداد 1398 03:50

حدیث ثقلین

این حدیث شریف به شکلهای متفاوت روایت شده است 

نظر شما دربارة حدیث ثقلین چیست؟ 

مرحوم سید محمد تقی حکیم (ره) فرموده است: “حدیث ثقلین با لفظ (عترتی ـ اهل بیتی) متواتر در بین جمیع طبقات، می باشد و کتبی که این روایت را نقل کرده اند نیز بسیارند و در میان روات این حدیث، یک دسته از روایات در اوج صحت می باشند، همانگونه که حاکم نیشابوری و غیر آن بدانها گواهی داده اند.

این درحالی است که حدیث ِدیگر که گفته است (و سنتی) جزء احادیث آحاد است و از آن حد تجاوز نمی کند و با این حال، این دو روایت در کنار هم و همراه با هم نقل شده اند جز مالک که فقط اکتفا کرده است به ذکر روایت اول (و سنتی) و دیگر هیچ. اما در الموطأ باز هر دو روایت را با هم آورده است.

برای سستی و ضعف این روایت(و سنتی) همینقدر کافی است که بدانیم این روایت “مرفوعه“ می باشد و روایت کنندة آن ذکر نشده است و لذا این روایت (وسنتی) بیشتر از اخبار آحاد نیست و ممکن نیست که به پایه حدیث ثقلین (و عترتی و اهل بیتی) با کثرت راویان آن در کتابهای اهل سنت و صحیح بودن بسیاری از راویان آن، برسد. [1]  

این حدیث شریف به شکلهای متفاوت روایت شده است که از آن جمله است : 

1 ـ صحیح ترمذی از جابر بن عبدالله که گفت: رسول خدا (ص) را دیدم در حج و روز عرفه که سوار بر ناقه خود به نام (القصوی) بود و می فرمود: ای مردم من بین شما امانتی می گذارم که اگر آن را گرفتید هرگز گمراه نشوید؛ کتاب خدا و عترت من و اهل. [2] 

2 ـ ابن اثیر از زید بن ارقم نقل می کند که پیامبر فرمود: من بین شما می گذارم آنچه را که اگر به آن تمسک جوئید بعد از من هرگز گمراه نمی شوید که یکی از آن دو بزرگتر از دیگری است کتاب خداوند که ریسمان کشیده شده از آسمان به زمین است و عترت و اهل بیتم و این دو هرگز از هم جدا نمی شوند تا در حوض بر من وارد شوند پس نگاه کنید که چگونه مرا درباره آنان جانشینی می کنید. [3] 

3 ـ در مسند امام احمد حنبل از زید بن ثابت است که گفت پیامبر اسلام (ص) فرمود: من بین شما به امانت دو خلیفه می گذارم کتاب خداوند که بند کشیده ما بین آسمان و زمین است (یا بین آسمان به سوی زمین) و اهل بیت و عترتم و اینان از هم جدا نمی شوند تا در حوض بر من وارد شوند. [4] 

 

--------------------------------------------------------------------------------

[1] حسن عباس حسن ، الصیاغه المنطقیه ص 340 ـ 341. 

[2] صحیح ترمذی ج 5، ص 662 ط بیروت. 

[3] ابن اثیر جامع الأصول، ج 1، ص 278 / طبع بیروت. 

[4] احمد بن حنبل، مسند ج 5 ص 182 ط: بیروت. 

Copyright © 2013 Moballeq, All rights reserved