دوشنبه, 02 بهمن 1396 03:47

معجزۀ استخوان انبیاء در بیان امام عسکری علیه السّلام

محمدحسن بشیری

امام به عنوان هادی امّت،به دنبال هدایت و گره گشایی از کار مردم است؛ فرقی نمی کند که حجّت الهی در چه شرایطی زندگی کند؛خواه در فضایی نسبتاً باز، خواه در فضایی کاملا بسته و تحت نظر؛ امام حسن عسکری علیه السّلام که از سال 234 به همراه پدر بزرگوارش،امام هادی علیه السّلام در سامرّا به سَر می بردند،دوران سختی را می گذاردند امّا این سختی دوران، مانع هدایتگری ایشان نمی شود. مدّت امامت امام عسکری علیه السّلام، 6 سال بود.

در یکی از این سال ها، در سامرّا،قحطی پیش آمد؛ معتمد عبّاسی،خلیفۀ وقت، دستور داد مردم به نماز استسقاء (طلب باران) بروند.مردم سه روز پی در پی برای نماز به مصلّی رفتند و دست به دعا برداشتند امّا باران نیامد. روز چهارم «جاثَلیق»1، بزرگِ اسقفان2 مسیحی همراه مسیحیان و راهبان به صحرا رفت. یکی از راهبان هر وقت دست خود را به سوی آسمان بلند می کرد، بارانی درشت فرو می بارید. این بار هم همینطور شد و در اثر دعای او،باران زیادی بارید؛ این مسئله سبب شکّ و تردید مسلمین گردید به گونه ای که حتّی عدّه ای به مسیحیّت3 تمایل پیدا کردند.

به دنبال این جریان، خلیفۀ عبّاسی دست به دامان امام حسن عسکری علیه السّلام شد که در زندان بودند. خلیفه به امام عرض کرد که امّت جدّت رسول الله را دریاب که هلاک شدند و داستان را برای امام تعریف کرد. امام فرمودند: فردا خواهم آمد و شکّ مردم را به امید خدا برطرف خواهم ساخت. فردا که شد مردم آمدند، آن راهب نصرانی هم آمد همین که دست ها را بلند کرد که دعا کند،امام عسکریّ علیه السّلام به بعضی از خدمت گزاران خود فرمود: دست راست راهب را بگیرید و ببینید میان انگشتان دست او چیست؟ استخوان سیاهی از دست راهب گرفتند؛ امام خطاب به راهب فرمودند: اکنون دعا کن و از خدا طلب باران کن، همین کار را کرد امّا آسمان که می رفت بارانی شود، در اثر دعای او باز شد و خبری از باران نشد. خلیفه از امام پرسید: ای ابا محمّد این استخوان،چیست؟ امام عسکریّ فرمود: این راهب از کنار قبر یکی از انبیاء عبور می کرده به این استخوان که متعلّق به بدن او بوده،دست پیدا کرده، و هیچ استخوان پیامبری ظاهر نمی شود مگر اینکه از آسمان باران می بارد.4

از این حادثۀ عظیم دو نتیجه میگیریم: اوّل مسئله توسّل به انبیاء و اولیای الهی که مورد انکار طائفۀ وهّابیّت است به این گمان که پیامبر که رحلت کرد، دیگر هیچ کاری از او بَر نمی آید.روشن است که این گمان به سبب جهل این طائفه به هویّت اصلی انسان یعنی نفس و جان انسان می باشد. این واقعه به روشنی اثبات می کند که حتّی تکّه ای از بدن مبارک یکی از اولیای الهی قادر است به اذن الله، کارهای بزرگی را انجام دهد. دوم در خصوص افرادی که پیش گویی می کنند یا فال می گیرند و مانند آن، مردم عزیز بدانند که بسیاری از این اشخاص در شرایط خاصّی قادر به انجام کاری می باشند به عنوان نمونه جایی که برای نشستن انتخاب می کنند،مهمّ است، از او بخواهید تا جای خود را تغییر دهد، آن گاه کارش را ادامه دهد. آیا خواهد توانست یا... امیدوارم از این واقعۀ تاریخی بهره برده باشید.

-----------

پی نوشت ها

1.به رئیس نصاری در مناطق اسلامی، جاثَلیق گفته می شود

2.به واعظ و خطیب مسیحیان،اسقف گفته می شود؛کاتولیک ها،اسقف اعظم رم را «پاپ» می نامند.

3.برای مطالعه دربارۀ مسیحیّت به کتاب ارزشمند شناخت مسیحیّت اثر عبّاس رسول زاده و جواد باغبانی نشر مؤسسۀ آموزشی پژوهشی امام خمینی، مراجعه کنید.

4.إربلی،علی بن عیسی،کشف الغمّة فی معرفة الائمّة،مصحّح رسولی محلّاتی،هاشم، نشر بنی هاشمی،چاپ اوّل،1381ق،تبریز،ج2 ،ص429

Copyright © 2013 Moballeq, All rights reserved