جمعه, 25 آبان 1397 21:59

امام ابو الحسن علی بن موسی الرضا

روز یازدهم ماه ذیقعده سال 148 هجری

در مدینه در خانه ی امام موسی بن جعفر (ع) فرزندی چشم به جهان گشود(1)که بعد از پدر تاریخساز صحنه ی ایمان و علم و امامت شد. او را «علی نامیدند و در زندگی به «رضا» معروف گشت.

مادر گرامی او «نجمه» (2)نام دارد، و در خردمندی و ایمان و تقوی از برجسته ترین بانوان بود(3)، اصولا امامان پاک ما همگی از نسل برترین پدران بودند و در دامان پاک و پر فضیلت گرامی ترین مادران پرورش یافتند.

امام رضا علیه السلام در سال 183 هجری، پس از شهادت امام کاظم (ع) در زندان هارون، در سن سی و پنج سالگی بر مسند الهی امامت تکیه زد و عهده دار پیشوایی امت شد. امامت آن گرامی همانند سایر ائمه ی معصومین علیهم السلام، به تعیین و تصریح رسول خدا صلی الله علیه و آله، و با معرفی پدرش امام کاظم (ع) بود، امام کاظم علیه السلام پیش از دستگیری و زندان، مشخص کرده بود که هشتمین امام راستین و حجت خدا در زمین پس از او کیست، تا پیروان و حقجویان در ظلمت نمانند و به کجروی و گمراهی نیفتند.

«مخزومی» می گوید:امام موسی بن جعفر علیهما السلام
[10]

ما را احضار فرمود و گفت:

- آیا می دانید چرا شما را طلبیدم؟

- نه!

- خواستم تا گواه باشید که این پسرم - اشاره به امام رضا (ع) - وصی و جانشین من است... (4)

«یزید بن سلیط» می گوید:برای انجام عمره به مکه می رفتیم، در راه با امام کاظم روبرو شدیم، و به آن حضرت عرض کردم:این محل را می شناسید؟

فرمود:آری. تو نیز می شناسی؟

عرض کردم:آری من و پدرم در همین جا شما و پدرتان امام صادق علیه السلام را ملاقات کردیم و سایر برادرانتان نیز همراه شما بودند، پدرم به امام صادق عرض کرد:پدر و مادرم فدایتان، شما همگی امامان پاک ما هستید و هیچ کس از مرگ دور نمی ماند، به من چیزی بفرما تا برای دیگران باز گویم که گمراه نشوند.

امام صادق به او فرمود:ای ابو عمارة!اینان فرزندان منند و بزرگشان این است - و به سوی شما اشاره کرد - در او حکم و فهم و سخاوت است، و به آنچه مردم نیازمندند علم و آگاهی دارد، و نیز به همه ی امور دینی و دنیوی که مردم در آن اختلاف کنند داناست، اخلاقی نیکو دارد و او دری از درهای خداست...

آنگاه به امام کاظم عرض کردم:پدر و مادرم فدایتان،
[11]

شما نیز مانند پدرتان مرا آگاه سازید (و امام بعد از خود را معرفی کنید) .

امام - پس از توضیحی در مورد امامت که امری الهی است و امام از طرف خدا و پیامبر (ص) تعیین می شودفرمود: «الامر الی ابنی علی سمی علی و علی» پس از من امر امامت به پسرم «علی» می رسد که همنام امام اول «علی بن ابیطالب» و امام چهارم «علی بن الحسین» است. . .

در آن هنگام خفقان سنگینی بر جامعه ی اسلامی حکمفرما بود، و بهمین جهت امام کاظم (ع) در پایان کلام خود به «یزید بن سلیط» فرمود:ای یزید!آنچه گفتم نزد تو چون امانتی محفوظ بماند و جز برای کسانی که صداقتشان را شناخته باشی باز گو مکن.

«یزید بن سلیط» می گوید پس از شهادت امام موسی بن جعفر (ع) خدمت امام رضا شرفیاب شدم، پیش از آنکه چیزی بگویم فرمود:ای یزید!می آیی به عمره برویم؟

عرض کردم:پدر و مادرم فدایتان، اختیار با شماست، اما من خرج سفر ندارم.

فرمود:مخارج سفرت را من می پردازم.

با آن حضرت به سوی مکه رهسپار شدیم، و به همانجا که امام صادق و امام کاظم را ملاقات کرده بودم رسیدیم... و داستان ملاقات با امام موسی بن جعفر و آنچه شنیده بودم برای آن حضرت شرح دادم... (5)
1 - به کافی ج 1 ص 486 و اعلام الوری ص 302 و ارشاد مفید ص 285 و قاموس الرجال ج 11 ص 31 ملحقات مراجعه شود.2 - نام دیگر این بانو «تکتم» است.3 - اعلام الوری ص 3024 - اعلام الوری ص 3045 - اعلام الوری ص 305 - کافی ج 1 ص 316

حوزه نت

Copyright © 2013 Moballeq, All rights reserved